Atopia związana jest zwykle z dwoma charakterystycznymi cechami: podwyższeniem syntezy IgE i zaburzeniem równowagi między różnymi typami limfocytów T. Już przed 20 laty wykazano, że zaburzenia równowagi między różnymi typami limfocytów leżą u podłoża występowania astmy, kataru siennego i wyprysku uczuleniowego.
(więcej…)
Naukowcy ze szwedzkiego uniwersytetu medycznego Karolinska Institutet pokazali, że niektóre molekuły mikroRNA mogą odgrywać istotną rolę w rozwoju chorób skóry, takich jak AZS. MikroRNA to krótkie, jednoniciowe cząsteczki RNA, które regulują działanie genów, i poprzez oddziaływanie na wiele różnych protein i udział w różnych procesach komórkowych w skórze i systemie immunologicznym, mogą być istotnym czynnikiem w rozwoju chorób skóry. W przyszłości terapie oparte na bazie mikroRNA mogłyby być bardziej efektywne, niż terapie genowe oparte na wpływie na poszczególne proteiny.
W ciągu ostatnich kilku lat naukowcy zidentyfikowali setki różnych mikroRNA – krótkich łańcuchów RNA, które regulują działanie genów. Jednak rola wielu z tych µRNA w organizmie wciąż pozostaje zagadką.
Badania zespołu profesor Mony Ståhle pokazują, że mikroRNA generuje różne wzorce ekspresji genów w przypadku AZS, w porównaniu do zdrowej skóry. Jedna z tych molekuł, miR-203 leży w obszarze szczególnego zainteresowania naukowców, ponieważ zdaje się ona rozregulowywać działanie keratynocytów – komórek naskórka produkujących keratynę – i powodować stany zapalne skóry.
Źródło: www.ki.se, ScienceDaily.com
W ostatnich latach, dzięki postępom biologii molekularnej, nastąpił ogromny postęp w zakresie technik stosowanych w badaniach genetycznych. Umożliwiło to dokładniejsze poznanie genetycznych uwarunkowań wielu chorób. Rozważania dotyczą również chorób atopowych.
Obecnie uważa się, że czynnikom genetycznym może podlegać co najmniej kilka etapów patogenezy reakcji atopowej. Są to m.in.:
Każdy z tych etapów może podlegać kontroli pojedynczego lub wielu genów o różnej hierarchii, mogących przejawiać swą aktywność (ulegać ekspresji) na różnych etapach rozwoju osobniczego organizmu człowieka i to często pod wpływem różnych czynników środowiskowych, do dziś nie do końca poznanych. Mało prawdopodobne, aby te czynniki mogły ingerować bezpośrednio w materiał genetyczny i raczej zdolnością do łatwiejszej ekspresji tych genów tłumaczyć należy coraz większą częstość występowania chorób atopowych w ostatnich latach.
Mimo wielu analiz, do dziś nie wyjaśniono do końca, czy atopia jest cechą jedno- czy wielogenową. W świetle publikacji z ostatnich lat pytanie to można zaliczyć do grupy tzw. gorących pytań współczesnej genetyki. Hopkin wraz z zespołem uważali, że atopia jest uwarunkowana mutacją pojedynczego genu związanego z polimorficznym fragmentem DNA, leżącym w dłuższym ramieniu chromosomu 11. Gen ten ma mieć różne znaczenie w zależności od pochodzenia od ojca lub matki. Jeśli atopia dziedziczona jest ze strony ojca to nie zależy od wymienionego genu, ponieważ tylko gen pochodzący od matki ma być genem operacyjnym. Nowsze badania sugerują, że w pobliżu tego genu znajduje się gen kodujący podjednostkę β receptora o niskim powinowactwie dla Fc IgE (FcεRI-b). Mimo potwierdzenia powyższych zależności przez inne zespoły, część autorów neguje pogląd Hopkina i wsp., a ostatnio również twórcy tej koncepcji przychylają się do starego stwierdzenia Cooke’a, że atopia jest cechą wielogenową.
Źródło:
Genetyczne uwarunkowania atopii (abstrakt, pełna treść (pdf))
JERZY KRUSZEWSKI
Postępy Dermatologii i Alergologii XX; 2003/2
Ostatnio na forum tajfunek23 napisała o tym, co powiedział jej ktoś w szpitalu. Otóż było to:
(…) że nie powinnam wychodzić za mąż i mieć dzieci bo skoro to jest choroba genetyczna i moje dziecko miałoby też mieć takie problemy jak ja (…)
Są tutaj dwie sprawy. Pierwsza, że sugerowanie komuś, że powinien czy nie powinien mieć dzieci, jest nie do przyjęcia. Mógłbym tutaj wyszukać źródła i napisać więcej, ale na razie ograniczę się do tego co już napisałem.
W najnowszym numerze Adv Clin Exp Med opublikowano ciekawy artykuł pod tytułem „Polymorphism in the promoter and coding region of the IL-4 receptor alpha-chain gene in atopic children„. W artykule zreferowano wpływ znanych polimorfizmów łańcucha α genu receptora IL-4, zlokalizowanego na chromosomie 16 (16p12.1−p11.2), na zapadalność na choroby atopowe. Przeprowadzono badanie DNA grupy 40 dzieci chorych na alergiczne choroby atopowe (w tym ośmioro dzieci chorych na AZS) oraz 36 dzieci zdrowych, jako grupę kontrolną. Okazało się, że dzieci z odmianą C−3223T genu IL-4 (mutacja w regionie promotorowym genu) są siedmiokrotnie bardziej narażone na zachorowanie na atopową chorobę alergiczną.
Adv Clin Exp Med 2007, 16, 6, 735–741
Hanna Danielewicz, Magdalena Hurkacz, Andrzej Boznański, Anna Wiela-Hojeńska
Streszczenie
Wprowadzenie. Gen dla łańcucha α receptora IL-4 jest idealnym kandydatem na gen podatności na atopię i atopowe choroby alergiczne. Polimorfizm regionu promotorowego genu jest sugerowany jako kluczowy czynnik determinujący podatność na astmę i atopię.
Cel pracy. Ocena asocjacji polimorfizmów C-3223T i I50V z podatnością na atopię i atopowe choroby alergiczne w grupie dzieci.
Materiał i metody. Do badania włączono dzieci atopowe z rozpoznaniem atopowej choroby alergicznej i pozytywnym miernikiem odpowiedzi IgE-zależnej (PTS, IgE specyficzne, IgE całkowite) oraz dzieci bez cech atopii, które stanowiły grupę kontrolną. Porównano dystrybucję genotypów i alleli dla obu polimorfizmów C-3223T i I50V.
Wyniki. Wykazano statystycznie istotną różnicę w rozkładzie genotypów i alleli dla C-3223T, podczas gdy zależności tego rodzaju nie udało się wykazać dla I50V.
Wnioski. Wyniki badań sugerują ważną rolę C-3223T w patogenezie atopii i chorób atopowych.
